Przeprowadzamy się

Znaleźliśmy mieszkanko :) Po obejrzeniu trzeciego lokum w Centrum uznaliśmy, że nie będziemy mieszkać w Centrum. Po obejrzeniu drugiego mieszkania w okolicy Pól Mokotowskich stwierdziliśmy, że będziemy mieszkać na Mokotowie. W poniedziałek podpisujemy umowę i w zasadzie już w poniedziałek zamierzamy tam podjechać. Przy okazji zrobiliśmy gruntowny przegląd rzeczy, które zgromadziliśmy, a które zalegają w szafach, i tak oto wyrzuciliśmy 2 siatki bibelotów różnej maści oraz co nieco posegregowaliśmy. Nie obyło się oczywiście bez takich przypadków, wobec których pozostaliśmy bezradni. Znaleźliśmy coś dziwnego, co przypomina trochę bolca zabezpieczającego (nie wiadomo co). Nie wiadomo co z tym zrobić - wyrzucić? Zostawić? Chyba nasze... Moglibyśmy go wyrzucić (ot, zbędny wihajster)... W końcu jednak Jędrek, który jest znany ze swoich upodobań kolekcjonerskich, z miną godną Erica Idle'a zapytał: "A co, jeśli okaże się, że to był KLUCZOWY BOLEC, bez którego się nie wyprowadzimy??"... Schowaliśmy do pudełka pt. "A nuż się kiedyś przyda".

Jędruś ma eleganckie butki

Czym różnią się męskie czarne pantofle od męskich czarnych pantofli? Ha! Pewnie sami zachodzicie w głowę - już wyjaśniam! Jedne czarne pantofle nadają się na ślub, inne - nie. Dlaczego? Już wyjaśniam! Zwykłe pantofle w czarnym kolorze zazwyczaj noszone do garnituru, przeważnie bywają także elementem stroju nieco mniej formalnego. Wyróżnia je obcas i podeszwa odrobinę bardziej "gumowata" niż ta przeznaczona do stepowania. Jeśli nie mieliście w szkole materiałoznawstwa, istnieje prosty praktyczny sposób na rozpoznanie, z jakim delikwentem mamy akurat do czynienia: należy spodnią powierzchnią buta pacnąć się w drugie przedramię. Jeśli zaboli tak, jak po strzeleniu gumą, to znaczy, że podeszwa jest gumowa, jeśli natomiast po silniejszym uderzeniu powstanie siniak, znaczyć to może, że obcas jest twardy i nieugięty, i jeśli akurat planujecie się ożenić, to koniecznie wybierzcie drugą opcję. O podeszwach w stylu "zgadnij, gdzie kończy się zelówka a zaczyna obcas" nie wspominam, bo to obuwie wyjątkowo nieformalne, które absolutnie nie przystoi żadnemu Panu Młodemu, nawet, jeśli na co dzień zakłada lakierki do dresów. No dobrze, przesadziłam, temu wolno wszystko.

Wróćmy jednak do clou sprawy: po odwiedzeniu kilku sklepów obuwniczych i przymierzeniu dosłownie kilku par, wyszliśmy z dwoma pudełkami butów, szczotką i pastą (Jędruś pytał Panią kasjerkę jeszcze o golarkę, ale nie mieli), po czym Jędrzej radośnie stwierdził: "Jestem już całkowicie ubrany!" :D Z tego miejsca ładnie Was proszę - pogratulujcie Jędrzejowi, podjął decyzję z szybkością godną dobrego maklera.

Jeśli chodzi o weselne przygotowania (imprezowe), to można powiedzieć, że jesteśmy jeszcze daleko w gaju... Zdaliśmy sobie sprawę z tego, że TOTALNIE, ale to TOTALNIE nie znamy się na wódkach! Ostatecznie zrobimy wesele bezalkoholowe ;) Nie rozumiem, czym różni się Pan Tadeusz od Luksusowej, Wyborowej czy Stocka. W weekend zdecydowaliśmy się więc na taką:

Gorole prawio, że ichniejszo najlepszo. Nie jesteśmy asertywni, zakupiliśmy od razu 100 butelek. Pierwszy raz widzieliśmy tak ucieszonych górali ;D

Dzień dobry, chcieliśmy popływać Wielkim Łabędziem

Mijający weekend to ostatni odosobniony przypadek sekwencji kilku następujących po sobie dni, kiedy nader rzadko (a może wcale?) nie używaliśmy słów: ślub, wesele, musimy, zdążymy / nie zdążymy, zadzwonić, zarezerwować, zorganizować, wydrukować, pomyśleć, zaprosić, zrobić, dopytać i kupić. Ogólnie nie robiliśmy niczego poza wypełnianiem obowiązku relaksowania się, a także zobowiązania podjętego względem gości. Zapewne w ogóle nie kojarzycie, co mam na myśli, a nasze zaproszenie ciepnęliście gdzieś na półkę, lub w najgorszym przypadku służy jako podkładka pod kwiatka. Uprzejmie przypominam, że na zaproszeniu wspominamy o 10 wycieczkach, a więc - aby nie być gołosłownymi - GDZIEŚ musieliśmy pojechać :)

Legenda dla dociekliwych: ten budynek z pierwszej foty na nóżkach to oczywiście Infor, a jakże :D Ten kościółek za nami to mój kościół parafialny, w którym odbędzie się nasz ślub (już za 6 tygodni...), za to kwiatki podczas oświadczyn to zupełna ściema, ale pierścionek prawdziwy :) :) :)

Gdzieś tam z boku / z tyłu / pod spodem jest prośba, żeby potwierdzić obecność i z tego miejsca proszę wszystkich, którzy jeszcze się nie zdecydowali, żeby to zrobili, bo inaczej ominie Was to, co najlepsze :D A co będzie najlepsze to nie powiemy, bo zepsujemy niespodziankę ;) He he he :P

 Do zamku Krzyżtopór wybraliśmy się na rowerach. W sumie zrobiliśmy ponad 80 km, Jędrek podsumował to słowami "Więcej na rower nie wsiądę. Nigdy".

Wracając do tematu ślubnego - o ślubie / weselu nie gadaliśmy, za to jednocześnie śniło nam się, że to właśnie JUŻ. Mój sen to był jakiś koszmar, generalnie chodzi o to, że (we śnie) byliśmy dzień po ślubie i weselu, a ja nie pamiętałam ani jednego ani drugiego. Masakra! Nie pamiętałam ani tego, jak wypowiadałam słowa przysięgi, ani przebiegu wesela, no po prostu nic! Zaczęłam się zastanawiać, czy to w ogóle jest możliwe, żeby stało się coś takiego, że jakaś część życiorysu jest kompletnie wyrwana z pamięci. Jędrek twierdzi, że RACZEJ jest to niemożliwe...

W Sandomierzu spotkaliśmy Artura ;)

nie bardzo miał jak z nami porozmawiać, bo akurat wsiadał na rower :P

Spójrz Kochanie, wcale nie wybrałam tych kompromitujących :P