Kim jest nasza Świadkowa? Oto Paulina :)

Paulina ma 18 lat, pochodzi z Dubaju, lubi ambitne kino i leciwą muzykę, a ostatni śmieszny dowcip opowiedziała w maju... Wiem wiem Paulinko, udusisz mnie za to po ślubie, całe szczęście znam Twoje dobre serce, które nie pozwoli, żebym miała w TYM DNIU ślady na szyi ;D

To odpowiedni czas i miejsce, by powiedzieć co nieco na temat Pauliny, również dlatego, że kilka osób mnie o to pytało... Zwłaszcza, że zdjęcie nie oddaje Jej charakteru - to z pozoru łagodne oblicze skrywa w sobie... a nie powiem, niech jawi się Wam jako anioł w czystej postaci! ;)

Paulinę poznałam w pracy - mam w pamięci nawet konkretną chwilę, to było jakieś spotkanie redakcyjne, kiedy to stała w kącie z założonymi rękoma i znudzoną miną. Ogólnie sprawiała wrażenie osoby, która została siłą oderwana od pracy, a przynajmniej od świeżo zaparzonej kawy i bynajmniej nie wyglądało na to, że jest to Jej kolejna kawa... Jestem przekonana, że dopiero zamierzała się obudzić. Paulina jednak całą sobą przeczy zasadzie, która głosi, że nigdy nie ma się drugiej okazji, by zrobić pierwsze wrażenie. Od czego jest drugie wrażenie??

Jeszcze przez długi czas nie rozumiałam, dlaczego Wiola Ją lubi. Serio. O czym z Nią gadać? Mogło to po części wynikać też z tego, że na początku w ogóle czułam, że tam nie pasuję i że z nikim tam nigdy nie będę gadać na luzie. Albo w ogóle. Pff. A teraz? Teraz wydaje mi się, że to Oni tu nie pasują :-P Trudno zresztą wielbić kogoś, kto na propozycję Idziemy potańczyć. Idziesz z nami? bez pardonu odpowiada NIE, ewentualnie w wersji rozbudowanej: Nie chce mi się. Wyjdę z Wami na chwilę a potem wrócę. No to nie wychodź wcale! :-P

Jak się jednak okazało, dziewczę ma same zalety: doradzić umie, wysłuchać, niezły ma gust, na rozpaczliwy telefon pt. Nie pozwoliła mi przymierzyć butów! Spod lady nie wyciągnęła, odpowiada: Co za baba! i robi szybki research po innych sklepach w mieście. Niektórzy po dłuższej przerwie Jej nie poznają, bo przez ostatnie 2 lata baaaardzo się zmieniła. To pewnie dlatego mnie nie oczarowała na początku, a teraz absolutnie tak!

Poza tym jest mistrzynią wyczucia chwili - o to, kto będzie Starszą (świadkiem) dopytała się sama. Teraz jest w przedsięwzięcie na tyle zaangażowana, że podobno Jej mama już nie może o tym słuchać. Przy tym wszystkim Paulina potrafi być szczera i kiedy w efekcie próbnego makijażu wyglądałam, jakbym szła na bal maskowy bez ogródek mówiła: Jest ŹLE. W salonach z sukienkami zauważała modelowe defekty i odsiewała ziarno od plew, a potem kilkakrotnie utwierdzała mnie w przekonaniu, że ostateczny wybór jest najlepszy. Swoją drogą mam wrażenie, że umówili się razem z Jędrkiem żeby tak mówić, bo On mówił dokładnie to samo... (a sukienki nie widział!).

To już za miesiąc... :) :) :)

I jeden dzień! (Daliśmy sobie ten dzień luzu, żeby się jeszcze trochę podelektować przygotowaniami, jeśli oczywiście to co nas teraz zajmuje można nazwać delektowaniem się;)) Znam na pamięć wszystkie ślubne trendy /chyba/ i jak się nad tym dłużej zastanowić, to nie wiadomo, czy nasz ślub+wesele wpisuje się w jakikolwiek trend sezonu - w razie czego możemy uznać, że - hipotetycznie - tak będą wyglądały śluby za kilka lat, więc w pewnym sensie wyprzedzamy trendy. Ślubne trendy. (Słowo-klucz, obowiązkowo powtórzone minimum 10 razy na każdej stronie poświęconej organizacji ślubu i wesela). Znam je na pamięć.

Każdy materiał czytam od drugiego akapitu - ten pierwszy pod tytułem "Ślub i wesele to najważniejszy/najpiękniejszy/wyjątkowy (niepotrzebne skreślić) dzień w życiu każdej Panny Młodej. Nie pozwól, by cokolwiek zakłóciło jego przebieg. Dzięki naszym poradom..." - pomijam. Z kolei zgodnie z żargonem ślubnych forów, Panna Młoda to PM, co osobiście kojarzy mi się z PMS, czyli tak średnio-przyjemnie ;-D Nie powiem, że sama nie "wtrancam" swoich trzech groszy, jeśli akurat dobra wola w głębi duszy podpowiada mi Kobieto nie rób tego, toniesz w tych falbanach! wówczas faktycznie kobieca solidarność nakazuje mi zabrać głos. Równie nieobojętna pozostaję wobec głosów, jakoby nie było nic złego w bieganiu Pana Młodego (PM) w koszuli samej bądź z kamizelką i majtającym się krawatem (zmilczę przypadki koszul z krótkim rękawem). "Bo Mu gorąco..." No sorry, jak ma koszulę z plamoodpornego obrusu uszytą, to nic dziwnego, że Mu gorąco... Walka z wiatrakami.

Jędrek bardzo lubi fotografować się z Jasiem :) A tak w ogóle mama donosi, że maluch przekonał się do traktorka. Wcześniej zachowywał się jak Evo Morales względem Francji, a teraz podobno wkurza się, kiedy pojazd nie zdąży się naładować. Jeździ i jeździ, szaleństwo normalnie. Ale miałam kiedyś to samo z wioślarzem, a potem mi przeszło. To się chyba nazywa słomiany zapał czy jakoś tak... ;)

Zgodnie ze zobowiązaniem sumiennie przygotowuje się do roli na ślubie tak, że kiedy pada pytanie: Jasiu a jak będziesz trzymał podusię z obrączkami? wyciąga przed siebie łapki (póki co, ma ćwiczyć z dowolnym jaśkiem, bo i tak pobrudzi). Jutro - jeśli mi się uda - zakupię poduchę i podrzucę w weekend do Metelina, niech ćwiczy. Z ZAFOLIOWANĄ (to apel do Alki).

Pozostając w temacie przygotowań: Paulina szuka sukienki odkąd się dowiedziała, że będzie świadkować, czyli od ponad pół roku. Przejrzałyśmy tysiąc fasonów, skonsultowałyśmy kolory, przymierzyła kilka modeli i wciąż nic nie ma. Nie chcę pospieszać, ale nie zostało wiele czasu :D Wiem po sobie, ile zajmuje mi znalezienie takiej, która byłaby w miarę okej. Dzisiaj dostaję maila: Kochana, czy granatowa sukienka wchodzi w rachubę? - No pewnie, a masz coś na oku? (znalazła?!) - Widziałam jedną fajną, ale mając w pamięci Twoje doświadczenia z zakupami przez Internet, trochę się obawiam. Pff, że niby ja zakupiłam kiedyś coś nietrafionego! :P Przypomniała mi się sytuacja z akademika, kiedy ktoś przyszedł spytać (chyba Agnieszki), czy nie ma do pożyczenia czegoś na kicz party. Sugerujesz, że ubieram się kiczowato??!! Chwilami tęsknię do tej komuny :D

Podobno wyglądam tu gwiazdorsko, więc wrzucam w celu podlansowania wizerunku przyszłej PM:

Jutro odbieramy odzienie Pana Młodego, do ślubu został wprawdzie cały miesiąc, więc mamy nadzieję, że nie przytyje już ani nie schudnie, w końcu obecnie leży idealnie (bez wątpienia tak przystojnego PM świat jeszcze nie oglądał i coś mi się wydaje, że długo nie zobaczy ;o) i nie jest to tylko moje subiektywne zdanie (bo moje zdanie jest zawsze subiektywne, jakby nie patrzeć), więc dobrze by było, żeby tak samo prezentował się w godzinie 0. Swoją drogą kiedy nie chcemy czegoś zjeść w gościach, to Jędrek twierdzi, że NIE, bo trzyma linię, a ja twierdzę, że NIE, bo za miesiąc wychodzę za mąż (jakie to cudowne, że kobieta nic więcej nie musi dodawać, to się rozumie samo przez się. Muffinkę? Phi! Nie wiem czy wiesz, ale za miesiąc ja mam ślub!) Już dziś musimy pomyśleć, w jaki sposób już po weselu będziemy odmawiać zjedzenia czegoś, na co nie mamy ochoty. Przy okazji mam nadzieję, że moja sukienka dotarła, albo na dniach dotrze do salonu uszyta tak jak trzeba. Trochę mnie niepokoi jej góra, niby opisałam co i jak, a krawcowe po ciemku nie szyją, ale... no właśnie i tak mnie to niepokoi. I moje wychuchane buty z kryształkami, które zrobiły się dziwnie za ciasne... :( chyba będą nowe.

Przejrzeliśmy swoje excelowskie tabelki z noclegami i punktami rzeczy do dogrania, podrapaliśmy się po głowach i stwierdziliśmy, że najważniejsze, że się kochamy. Idziemy spać.

Sobota - plan zrealizowany w całości

Jest sukces - nasze przygotowania nabrały tempa. Założony plan na sobotę zrealizowaliśmy w stu procentach:

1. Złożyliśmy pisemko o wygłoszenie zapowiedzi w parafii kawalera (już niedługo, już niedługo! :P) Jędrka
2. Przygotowaliśmy projekt menu na stoły (my oczywiście już znamy niemal na pamięć godziny serwowania posiłków, a nawet wiemy, co kiedy będzie i dlaczego, doskonale jesteśmy poinformowani o tym, czego nie jeść (ŻART! :D) ale Wy nie wiecie, a chcielibyśmy Wam ułatwić podjęcie decyzji czy zjeść ciacho, czy nie, bo np. za 5 minut będzie deser. Wszędzie wkomponowaliśmy nasze podobizny, w związku z czym nawet, jeśli już nie będziecie chcieli nas ciągle oglądać, to i tak będziecie do tego zmuszeni. Jesteśmy WSZĘDZIE ;-D
3. Przygotowaliśmy wklejkę - instrukcję obsługi pudełka, o którym kiedyś pisałam. Z góry prosimy o nie wyśmiewanie rymów częstochowskich (zwłaszcza, że będą goście z Częstochowy!). Winę biorę na siebie. Autorstwa Jędrka jest za to ostatnie zdanie - swoją drogą coś mi tu nie gra, skoro ostatnie zdanie miało należeć do mnie :(
4. Wybraliśmy piosenkę na pierwszy taniec (!) - notabene jest to piosenka, którą próbowałam przeforsować już wcześniej, ale Jędrek nie chciał, bo twierdził, że nie słychać w niej rytmu. Na całe szczęście w sobotę po północy okazało się, że jest rytm... :P

 Zapowiedzi u mnie wyglądają tak:

 Wciąż czekamy na scenariusz imprezy od Bano Banano. On się tak nie nazywa rzecz jasna, ale Jędrek mówi na niego "banan" i tak jest zapisany w telefonie, przez co ktoś mógłby pomyśleć, że wydzwaniają do nas owoce...